ഏകാന്തതയോടുള്ള പ്രണയം .,ലോകമെമ്പാടുമുള്ള കലാകാരന്മാർക്ക് എന്നും പ്രചോദനമാകുന്ന ഒരു വിഷയം !

അക്ഷരങ്ങളിലൂടെ വരികൾക്കിടയിലൂടെ പുസ്തകത്താളുകൾക്കിടയിൽ ലോകത്തെ അറിയാൻ ശ്രമിച്ചിരുന്ന കാലത്തു ഞാനും അങ്ങനെ ഒരു പ്രണയത്തിൽപെട്ടു .

ഏകാന്തതയെ നിശ്ശബ്ദതയെ പ്രണയിച്ചു തുടങ്ങി .

ഞാൻ പതിയെ എന്റേതായൊരു ലോകം നിർമ്മിച്ച് തുടങ്ങുകയായിരുന്നു എന്ന് തന്നെ പറയാം 

നിശബ്ദമായ ആ ലോകത്തേക്ക് ശബ്ദമുണ്ടാക്കി കടന്നു വരുന്ന ഒരേ ഒരാൾ മഴയായിരുന്നു .,കാലത്തിനനുസരിച്ച് ഇടവപ്പാതിയെന്നോ കാലാവര്ഷമെന്നോ ഒക്കെ വിളിക്കാം ..

പ്രണയത്തിന്റെ മറ്റൊരു മുഖം !

മഴ..സന്തോഷത്തിലും സങ്കടത്തിലും ചേർന്ന് നിന്ന് മനസിന് ആശ്വാസമാകുന്നവൾ !

മഴ എനിക്കെന്നും ലഹരിയായിരുന്നു ..എന്റെ കൊച്ചുകൊച്ചു സങ്കടങ്ങളിൽ ആശ്വാസവും സന്തോഷങ്ങളിൽ മനസ് നിറക്കുന്ന മധുരവുമായിരുന്നു .

സ്വപ്നങ്ങളും പ്രതീക്ഷകളുമൊക്കെയായി ദിവസങ്ങൾ കൊഴിഞ്ഞു പോകവേ അപ്രതീക്ഷിതമായി ഒരതിഥി കടന്നു വന്നു .

🌹